روستای ابیانه

قلعه سلاسل شوشتر
قلعه سلاسل شوشتر
۱۳۹۷-۰۹-۱۲
معرفی جاذبه های گردشگری استان خوزستان
جاذبه های گردشگری استان خوزستان
۱۳۹۷-۱۰-۰۲
 
ابیانه

روستایی کوچک و سرخ در میان کوه های کرکس، شهرستان نطنز از توابع استان اصفهان، روستایی با مردمان دوست داشتنی و پوششی بومی و جذاب که قرنها هویت خود را حفظ کرده و در سال 1354 به ثبت ملی رسیده.
نام ابیانه
ابیانه درگذشته های دور ویونا نام داشته که وی در زبان بومی به معنای بید و ویانه به معنای بیدستان است. علت هم مشخص است که وجود درختان بید فراوان این روستا را به بیدستان زیبایی تبدیل کرده بود و در طول زمان، ویونا به اویانه و سپس به ابیانه تغییر یافته است.
قدمت روستای ابیانه
قدمت روستای ابیانه بر اساس نظریات و تحقیق های باستان شناسان به 1500 سال پیش بر میگردد. در روستا خانه هایی با معماری دوران سلجوقیان، قاجاریان، ساسانیان و صفویان دیده می شود. خانه های روستا به صورت پلکانی و بر شیب دامنه کوه به صورت مربعی با کوچه های باریک و خاک محلی سرخ رنگ ساخته شده است، خاک سرخ این منطقه با برخورد باران و برف استحکام بیشتری پیدا می کنند و این راز استحکام خانه های روستا است.
لباس مردم ابیانه
مردان روستای ابیانه از دوره صفویه تا اوایل قرن حاضر لباس مشخصی داشته اند که عبارت است از کلاه نمدی٬ قبا٬ زیرپوش قبا به نام ارخالق٬ شال کمر٬ شلوار گشاد از جنس کرباس یا متقال٬ گیوه محلی و پوشش زمستانیشان هم کمر چین یا سرداری٬ کقش چرمی یا چموش و نوعی قبا از پارچه قصب یزدی٬ جبه یا شنل ترمه ای٬ کلاه کله قندی دست دوز با نقشهای هندسی و یک نوع عرقچین که با ابریشم رنگارنگ دارای نقش جالب می باشد که عرقچین تار نامیده می شود بوده و هست.

زنان روستا نیز چادرقد٬ پارچه مربع شکل به ابعاد ۵/۱ متر که به شکل سه گوش روی سر قرار می گیرد به همراه پیراهن بلند در طرح ها و رنگهای مختلف که با کار دست گلدوزی شده و با یراق های از جنس نقره تزئین شده است و همچنین یقه و چاکهای زیبا از پارچه های گلدار، زیبائی این لباس را دوچندان نموده است. شلوار یا شلیطه که جامه ای پر چین است که از کمر تا سر زانو را می پوشاند با یراق های از جنس نقره تزئین می شود و در هوای سرد زمستانی علاو ه بر این لباس ها بر روی پیراهن آرخالق یا نیم تنه که از پارچه ای از جنس مخمل تهیه شده پوشیده می شود که به نام کرتی شناخته می شود.
زبان بومیان ابیانه
زبان پهلوی اشکانی يکی از شاخه های زبان فارسی ميانه است که تقريبا فراموش شده است و امروزه تعداد کمی از واژه های آن فقط در شهرستان ابيانه در استان کاشان به گوش می رسد.

عباس تراب زاده، مردم شناسی که بر پروژه مردم نگاری این شهرستان نظارت داشته است درباره زبان رایج مردم این منطقه می گوید:« زبان اهالی ابیانه شاخه ای از فارسی میانه است که البته در طول زمان دچار تغییر و تحولات زیادی شده و اکنون فقط تعداد کمی از واژه های اصیل پهلوی اشکانی در گویش آنان شنیده می شود.

جاذبه های تاریخی ابیانه


خانقاه: خانقاه در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده و در محله«پَ خونه قاه» یا«پَس خانقاه»قرار دارد. ساختمان سه طبقه این بنا با نمای آجری و سردر آن با تاق های ضربی و نقاشی های دوره صفوی تزیین شده است ، خانقاه در گذشته مکان استراحت شاه صفوی در تابستان و محل اجتماع صوفیان و درویشان بوده است .

کاروانسرا ها و اشترخانه ها: ابیانه دو کاروانسرا در غرب روستا و نزدیک محل فعلی بانک دارد که در آن معاملات پایاپای انجام می شده است . این کاروانسرا ها را زنی به اسم «فاطمه زاغول» ساخته است که اکنون بنای این دو کاروانسرا در اثر سیل ویران شده است. روستای ابیانه علاوه بر این دو کاروانسرا، کاروانسراهای کوچک دیگری نیز داشته است.
روستای ابیانه دارای اُشترخانه یا شترخانه های زیادی نیز بوده است که کاروانهای شتر در آن رفت و آمد می کردند. ساختمان شتر خانه ها بزرگ و دارای سقفی بلند بوده است و هر یک متعلق به فرد ثروتمندی بوده است.

آسیاب های روستای ابیانه: روستای ابیانه سه آسیاب دارد که دریکی از آنها قابل استفاده است. مردم ابیانه به زبان محلی به آسیاب ها آره می گویند ، این سه آسیاب عبارتند از :آره هره ، آره میون ، آره داریون که در مسیر رودخانه داریون در سمت غرب روستا قرار دارند.

مساجد ابیانه: مسجد جامع ابیانه که درسال 466 هجری قمری ساخته شده و قدیم ترین اثر تاریخی این مسجد، منبر چوبی منبت کاری آن است.
دیگرمسجد قدیمی روستای ابیانه مسجد برزله است که دارای فضای دلبازی است و روی لنگه در شرقی آن سال 701 هـ. ق. نوشته شده است که مربوط به دوره ایلخانان است.
روستای ابیانه یک مسجد تاریخی دیگربه نام مسجد حاجتگاه دارد که در کنار صخره ای در کوهستان بنا شده و بر در ورودی شبستان آن تاریخ 952هـ. ق. دیده میشود می شود.

قلعه های ابیانه: در جنوب غربی روستای ابیانه قلعه پال همونه یا تخت هامان قرار دارد که متعلق به محله بالا و یوسمون است. این قلعه حدود 200 سال پیش ساخته شده است دومین قلعه ابیانه در شمال شرقی ابیانه قلعه هرده قرار دارد که به محله هرده تعلق دارد و سومین قلعه نیز در شمال غربی روستای ابیانه قلعه پاله قرار دارد که به محله پل تعلق دارد.

آتشکده ابیانه: آتشکده یکی از قدیمی ترین آثار تاریخی روستای ابیانه است که آن را نمونه ای از معابد زردشتی می دانند که در دوران ساسانی ساخته شده است و مانند سایر آثار باستانی در سراشیبی قرار دارد ،در گذشته در مرکز آتشکده همیشه آتش که توسط ذغال سنگ افروخته می شده، روشن بوده و در کنار استفاده مذهبی، برای راهنمایی کاروان ها هم از آن استفاده می شده است.
آتشکده ابیانه از هر طرف روستا قابل مشاهده است و مصالح به کاررفته در ساخت آن سنگ و ملاط ساروج است ، از طبقه زیرین آتشکده تنها 1 سالن کوچک به جا مانده و طبقه دوم که محل برگزاری مراسم مذهبی بوده است.

مسیر دسترسی به ابیانه
روستای ابیانه از طریق جاده کاشان - نطنز و هم از اتوبان کاشان - اصفهان قابل دسترسی است که از دو راهی مسیر کاشان به نطنز تا ابیانه حدود 22 کیلومتر فاصله است که مسیری زیبا و سر سبز می باشد. این مسیر کاملا کوهستانی و دره مانند است و جای جای آن را باغ های پر درخت پوشانده است.
و تیم اتراق به شما پیشنهاد میدهد فصل بهار و بیدستانهای سبز ابیانه را از دست ندهید، اگر اهل پاییز گردی هستید آبان ماه و کوچه باغ های پاییزی و دیوارهای سرخش را از دست ندهید و اگر خیلی علاقه مند به کنتراست رنگها هستید؟ زمستان برفی روستا را یادتان نرود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *